Tijdens het noteren van de liedjes in mijn boek 'Hoe de ouden zongen' ben ik vaak moeten herbeginnen. Net door die doffe e.
Wij zijn dat zo gewoon de e te lezen zoals we dat in het Algenmeen Nederlands doen: soms is het een doffe e zoals in het, dan weer een e zoals in ver: we zien dat aan de open en gesloten lettergrepen
En vermits ik de liedjes verzamelde in 6 dialecten van Kortessem, Kortessems; Guigovens, Viermaalroots, Vliermaals, Winterhovens en Zammeles, heb ik echt moeten zoeken am alles naar behoren op papier te krijgen.
Ik denk dat het nu gelukt is. Ik heb er wel een spellingswijzer moeten inzetten.
Daarom dacht ik: zou het geen goed idee zijn als we wat afspraken zouden maken in Limburg over de spelling van onze taal. Te beginnen met de doffe e. Nu moet je het dialect dat je aan het lezen bent, al een beetje kennen om te kunnen volgen. Maar als nu iedereen de doffe e hetzelfde zou noteren, dan zijn we al een eindje verder.
Wie weet kunnen we dan eens aan de tweeklank "oa" "oa" "Ć“Ć«" beginnen, dat schrijft ook iedereen anders, terwijl het toch hetzelfde klinkt. Denk ik toch.