De boom en ik
Felix Bergers ā As
Ik sta onder de boom
en de boom staat boven mij
Boven de boom drijven de wolken
boven de wolken drijft de ruimte
de Onmetelijke Ruimte
De diepe aarden onder mij
trekt de bladeren in bogen
en trekt de wolken in druppels
Het tikt en tokkelt op de takken
Een Onmetelijk Getokkel
Druppels rollen over de bladeren
het gotst en klotst in de kroon
het pletst en kletst voor mijn voeten
en alles loopt naar beek en zee
de Onmetelijke Zee
Boom en ik staan langs de straat
Autoās rijden heen en weer
de lichten schijnen door de pijpenstelen
De chauffeurs naaien zich op van ongeduld
in de Onmetelijke Tijd
Ik sta te staan onder de boom
en ik moet nergens zijn
ik weet niet van waar ik kom, of waar ik naartoe ga
Ik weet niet in welke Kader boom en ik staan
Een Onmetelijke Onwetendheid